Foto’ en verhalen

Uitzicht uit je raam; wat zie jij als je uit je raam kijkt?

Sinds een aantal weken is ons gevraagd om zoveel mogelijk thuis te blijven;
Vervelend, en omdat we allemaal in dezelfde situatie zitten bied dat misschien ook een gevoel van verbondenheid met elkaar. Doe je mee om dat zichtbaar te maken? Maak een liggende foto van het uitzicht uit je raam. Schrijf of teken je liever? Dat kan ook.

Stuur je beeld naar: p.bontje@ggzutrecht.nl

*klik op de foto om te vergroten

De eerste weken van het op slot zitten was er angst, met een flinke scheut hypochondrie. Ik was altijd al een grieppakker, vooral de eerste veertig jaar van m’n leven. Na die hartoperatie van 24 jaar geleden werd dat wel minder. Maar toch: ‘vatbaar’. Dus ik vond dat ik extra goed moest oppassen. Dat maakt onzeker. Dat werkt door in de nachten: dromen bevolkt met krankzinnige scenes. Scooters die trappen afrijden in huis, achteruit rijden met de auto door straten die steeds smaller worden. En dan de huizen schampen, dat gedoe. En er lopen continu mensen in de weg. Ze kunnen ziektes overdragen.

Lees meer

*klik op de foto om te vergroten

Dit is een foto vanuit het raam van mijn werkkamer. De jaloezieén hebben jarenlang dicht gezeten. Om de buitenwereld buiten de deur te houden en wat er binnen gebeurde binnen te houden. Nu heb ik ze geopend, zie ik het huis van mijn overburen, de fietsen van mijn kinderen en zit ik deze ’s ochtend terwijl de zon op mijn bureau schijnt.

Huub Beijers

*klik op de foto om te vergroten

Ik lig op de bank, ik kijk naar buiten, gaap en zie… een stralend blauwe lucht. Hoewel van achter de spreekwoordelijke geraniums, doet het mij toch goed. De zomertijd is ingegaan en de lente zegeviert en geeft blijk van ontembare levenslust. Al mijn zintuigen staan op scherp en slurpen met verrukking de ontwaking van de natuur op. Zelfs de ietwat onaangename geur van de biologische bemesting van mijn geveltuintje - er zijn net een druivenrank en een takje van de roos zichtbaar - ontneemt me niet de vreugde die de lente in mij oproept.

Lees meer

*klik op de foto om te vergroten

Zelf maakte ik lang geleden, een bijna identieke foto van het raam van mijn balkondeur.
Ik was toen een jaar of zeventien en was door omstandigheden gedwongen me de kunst van het naar binnen keren eigen te maken.
Na mijn brugklasjaar hier in Utrecht aan het Stedelijk Gym moest ik meeverhuizen naar Zeeuws-Vlaanderen, de streek waar mijn ouders vandaan kwamen.

Lees meer

Fotogalerij

Uw foto of schilderij ook zichtbaar maken?
Stuur je beeld naar: p.bontje@ggzutrecht.nl